Lieskanaal

---

1.) Het lieskanaal is bij de man de verbinding tussen de inhoud van het scrotum en het abdomen en de inwendige geslachtsorganen. 2.) Vasalva maneuver is bedoeld om te kijken of er sprake is van een liesbreuk.

Anulus = ring

Note: De ingang (anulus inguinalis profundus) van het lieskanaal staat in verbinding met de subperitoneale en retroperitoneale ruimte

---

1.) lig. teres uteri, n. illioinguinalis

2.) funiculus spermaticus, n. illioinguinalis, ductus deferens, a. testicularis, a. ductus deferentis, a. cremasterica, plexus pampiniformis, ramus genitalis van de n. genitofemoralis, autonome zenuwvezels, lymfevaten, restant processus vaginalis.

---

Note: Het gevaar van een liesbreuk is strangulatie: het stukje darm in de breukzak kan vast kan komen te zitten en kan dan ischemie krijgen, waardoor necrose > perforatie > sepsis > peritonitis > ellende > dood.

---

Aponeurosis: dun omhulsel bindweefsel
Dus:

---

Kortom: Links: directe liesbreuk. De liesbreuk gaat dus door de achterwand mediaal van de epigastrische vaten richting het lieskanaal.

Rechts: indirecte liesbreuk. De liesbreuk gaat door het gehele kanaal in de funiculus. Over het algemeen gaat dit sneller fout.

Indien nodig:
De indirecte liesbreuk loopt door het hele lieskanaal. Hij heet ook wel lateraal, omdat de breukpoort (ingang van breukzak) is lateraal van de epigastrische vaten. Lateraal daarvan ligt de binnenste liesopening. De breukzak ligt in de funiculus. De indirecte liesbreuk komt vaak doordat de processus vaginalis niet goed is gesloten (congenitaal).

De directe/mediale liesbreuk gaat mediaal van de epigastrische vaten dwars door de achterwand van het lieskanaal heen en gaat dan het lieskanaal in. Hij heeft niet het hele lieskanaal gevolgd en ligt dus naast de funiculus of wordt maar voor een deel bedekt met laagjes ervan. De binnenkant van de breukzak wordt altijd bekleed met peritoneum.

---

1.) De m. levator ani, arcus tendineus en de m. obturatorius internus voorkomen dat het uitzakt (prolapse)

2.) De M. levator ani is de belangrijkste bekkenbodemspier. Deze bestaat uit de M. puborectalis, M. pubococcygeus, M. iliococcygeus.

---

---