Definitie van zorgethiek: ‘een activiteit van de soort die alles insluit wat we
doen om onze wereld in stand te houden, te continueren en te repareren, zodat
we er zo goed mogelijk in kunnen leven’. Zorg is dus een praktische activiteit,
van voortdurend onderhoud
in de zorgethiek staan de onderlinge relaties en afhankelijkheden tussen mensen centraal. De zorgethiek ziet mensen als kwetsbare, onderling verbonden wezens die voor elkaar en zichzelf moeten zorgen. Het gaat hier niet om rechten of plichten, maar om de zorg die mensen uit zichzelf voor elkaar hebben en de netwerken waarbinnen zorgrelaties bestaan.
De aandacht in de zorgethiek richt zich met name op het verbeteren van het welzijn van zowel mensen die zorg verlenen als van mensen die zorg ontvangen. Volgens sommigen is de zorgethiek niet zozeer een theorie, maar meer een deugd of een praktijk.
Principe-ethiek
Een van de meest gebruikte theorieën in de medische ethiek is de principe-ethiek van Beauchamp en Childress. Deze theorie sluit goed aan bij de belevingswereld van artsen. Artsen kunnen hier doorgaans goed mee uit de voeten wanneer ze reflecteren op hun eigen handelen.
Het fundament van de theorie van Beauchamp en Childress bestaat uit vier principes: weldoen, niet-schaden, rechtvaardigheid en respect voor autonomie.Deze principes staan in morele dilemma’s vaak op gespannen voet met elkaar. Sta je voor een dergelijk dilemma, dan zul je het belang van deze principes tegen elkaar moeten afwegen. Een stappenplan helpt daarbij. Dat de theorie van Beauchamp en Childress uit vier principes bestaat, wil overigens niet zeggen dat andere principes geen rol kunnen spelen bij medisch-ethische dilemma’s.